روزنامه‌ی سفر میمنت‌اثر ایالات متفرقه‌ی امریغ

روزنامه‌ی سفر میمنت‌اثر ایالات متفرقه‌ی امریغ

در پادوک شش داستان از احمد شاملو خواندیم.
شاملو شاعر بزرگ معاصر نیازی به معرفی ندارد. حقی که بر گردن زبان فارسی دارد و خدمتی که در راه آن انجام داد برکسی پوشیده نیست، او علاوه بر شعرگفتن که عمده شهرتش به‌خاطر آن است روزنامه‌نگاه، پژوهشگر، مترجم، داستان‌نویس و فرهنگ‌نویس هم بود، و تمام این‌ها تنها بخشی از فعالیت‌های فرهنگی او در طول 75 سال عمر پربارش است.
شاملو به زبان فارسی اهمیت زیادی می‌داد و اعتقاد داشت که زبان ما بخشی از هویت ماست و بدون آن هیچیم، پس باید از آن محافظت و پاسداری کنیم. می‌گفت زبان فارسی ظرفیت‌های زیادی دارد که هنوز به درستی از آن استفاده نشده و بهره‌ی چندانی از غنای آن نمی‌بریم. «کتاب کوچه»  یک دایره‌المعارف فرهنگ عامه است که شاملو بیشتر عمر خودش را صرف گردآوری و تدوی آن کرد، در این فرهنگ او به زبان کردم عادی و اصطلاحات کوچه و بازار پرداختته و ضمن گردآوری آن‌ها به ریشه‌یابی و واکاوی تاریخی واژگان مردم پرداخت؛ و در کنار این‌کار خود او در شعرش از این زبان بهره برده و به‌وسیله‌ی همین اشعار بعضی از واژگان را از نو بین مردم رواج داده.
احمد شاملو در سال‌های 1368 و 69 در امریکا به‌سر می‌برد. در این سفر او به تقلید از کتاب «روزنامه‌ی خاطرات اعتمادالسلطنه» یک سفرنامه نوشته و به زبان طنز از زبان یک پادشاه فرضی قاجار که به امریکا سفر کرده حکایاتی را تعریف می‌کند که به مشکلات اجتماعی و سیاسی می‌پردازد و در پس آن نهیبی است بر سر این موجودات تاریخی که فرهنگ یک مملکت را به باد داده‌اند.
این کتاب با نام «روزنامه‌ی سفر میمنت‌اثر ایالات متفرقه‌ی امریغ» در سال 1393 توسط نشر مازیار روانه‌ی بازار شد.  زبان خاص طنز و کنایه‌آلود شاملو در این اثر بسیار تند است و با این همه نویسنده در ابتدای کتاب آورده که با تمام تلاشی که کرده نتوانسته فضاحت و بلاهت این موجودات تاریخی را حتی در حد همان کتاب اعتمادالسلطنه نشان دهد و برای شاهد صحبت‌هایش بخش‌های از آن کتاب را می‌آورد که بدون هیچ دست‌کاری چنان ابلهانه است که حیران می‌مانیم.
احمد شاملو در سال 1368 یک سخنرانی در دانشگاه برکلی ایراد کرد و در آن بخشی از این کتاب را خواند. و توضیحاتی درباره‌ی چرایی انتخاب این حکایت و اهمیت آن داد که می‌توانید در این قسمت پادوک آن‌ها را بشنوید. این حکایت در اشاره به اضمحلال زبان فارسی در بین نسل اول و دوم مهاجرین امریکا نوشته شده و شاملو ضمن آن هشدار می‌دهد که نسل اول مهاجران باید مراقب و نگهدار زبانی که به فرزندان خود می‌آموزند باشند و اصالت و هویت آن را حفظ کنند، امری که به قول اسماعیل فصیح به فارگلیسی حرف زدن آن‌ها منتج شده و یک زبان حرامزاده با کلمات فارسی و صرف و نحو انگلیسی پدید آورده که به‌کل بی‌معنا و بی‌هویت است.
البته شاملو این هشدار  را 30 سال قبل به مهاجران امریکایی می‌دهد اما اکنون با کمی جستجو در اطراف خودمان و در شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم که وضع از چیزی که شاملو می‌گوید به مراتب بدتر و خطرناک‌تر است چرا که حالا باید این هشدارها را به پدر و مادران ایرانی در داخل ایران و به فرزندان آن‌ها بدهیم و نگران این موضوع باشیم.